Hey Okuyucu

131 kayitli okuyucum var bloggere göre. Ses yok hic birinizden. Neredesiniz lan siz?
Kiminle konusuyorum ben?

Bir Pazar Kahvaltisi

Bu gün Sebastian'in babaannesi tüm aileyi kahvaltıya çağırdı. Yıllardır evinin kileri eski eşyalar ile dolu duruyormuş. Orayı bir mimara verip ufak bir ev yaptırmış. Şimdi evi kiralamış ve on ikinci ayın birinde yeni bir kiracısı olacak. Yıllardır dolu duran kilerin boşaltılması ve kiracı gelmesi şerefine kahvaltı düzenledi.

Aslında tüm bunlar bir bahane. Herkes bir araya gelsin istiyor.
Severek gittim. İyi ki de gittim. Ailesi ile vakit geçirmeyi seviyorum ve aramızda olan bağların bu sayede günden güne daha kuvvetlendiğini hissediyorum.
Uzun uzun sohbet ettik. Amcası çok komik yine benimle uğraştı. Benim ile aynı gün doğmuş olan 2 yaşında ki kızı ile oynadım biraz.
Sonrada sevdiğim beni istasyona bıraktı ve eve döndüm. Güzel bir kaç saat geçirdim.
Az çok köpekleri biliyorsunuz. Bana aşık olanlar :) Alba bu gün çok tembeldi. Kemik verdik. Onu bile alacak hali yoktu.

Çok güldük.

Güneşli Günler Göreceğiz

Son yıllarda ben sadece etrafımda bir kaç arkadaş ile takılır oldum. insanların dedikodusundan, bir şeyleri hayallerine göre üretmelerinden bıktım. Elimi ayağımı herkesten çektim ve baktım ki o kafam rahat, mis.
Ama bir arkadaşım var ki benim için çok özel. Tayfun. Daha önce bahsetmiştim. Ona değil de sevdiğine kirilmistim. Merak edenler bu iki yazıyı okuyabilir.

Birinci Yazı.
İkinci Yazı.

Neyse ben Tayfun'a doğum gününde mesaj atmıştım, cevap gelmemişti. Aramıştım, telefonu kapalıydı. Çalıştığı kafede bir akşam üstü arkadaşlar ile toplanmıştık, başka bir çalışana Tayfun burada mi diye sormuştum, yoktu.
Açıkçası süphelenmistim biraz ama neyse demiştim.
Benim arkadaşımın aileden gelme ırşi bir hastalığı var. Kendisi şizofren. Yaz ve kış mevsimi geldiğinde kafasına taktığı sorunlardan dolayı deliriyor. Bağırıyor çağırıyor. Etrafında ki eşyalara (Allahtan insanlara değil) zarar veriyor.
Kimi zaman kendini mesih ilan ediyor. Kimi zaman bu hayatın hiç bir anlamı yok öleceğim diyor.

Son zamanlarda annesi ve abisi ile yaşadığı sorunlardan dolayı da kafasına çok takıyor her şeyi. Hastalandığı zaman hastaneye yatırılıyor. Tüm hayatı allak bullak oluyor.
Orada da kimi zaman çok fazla aşırı haraket ettiği için yatağa bağladıkları bile oluyor :(
Bu durum beni çok üzüyor. Herkese küfür ediyor. Onu ziyarete gelenleri kapıdan kovuyor. Bir tek ama bir tek Su gelsin beni ziyarete diyor.
Sevdiği ilk hastalandığında ben ziyarete gideceğim de yok durumu iyi değil gitme demişti. Bende bizim arkadaşlığımız çok farklı o bana bir şey yapmaz demiştim. Hastaneye gittiğimde Tayfun beni karşılamış oturup saatlerce konuşmuştu.

Tayfun yine hastalanmış. Tam tamına 8 haftadır hastanedeymis ve benim haberim yoktu. Kendim de ufak bir ameliyat geçirdim evde yattım. Eh kimseyle görüşmediğim için, kimse bana söylemedi. Sevgilisi de ben sen duydun sandım dedi. Dedim kızım duysam aramam mi? Neyse dün telefonda konuştum Tayfun ile. Kendini iyi hissettiğinde N.'ye söyle, seni ziyarete geleceğim dedim.

Ben kendim iyi hissediyorum sen istediğin zaman gel dedi canım benim. Ufak bir oğlu var biliyorsunuz E. Dün beş saat E. ile oynadım. Zamanın nasıl geçtiğini fark etmedim.
Bu akşam ziyarete gideceğim Tayfun'u. inşallah bir an önce yine düzelir.

Yol Hikayeleri

Özkan ile Ahmet bir olmuş ve Özgür'u kazıklamışlar. Parasını almışlar bol bol. Şimdi Özgür arkadaşına telefonda dert yanıyor.
Arkadaşı da palavralar atıyor. Yardım ederim lan sana. Ama iyi katekulliye getirmişler seni diyor.

Tüm bunları ben nereden mi biliyorum? Vallahi trende otururken kulak misafiri oldum. Kimi günler tüm sesler sussun istiyorum. Bazı günler açık alanlarda türkler ile karşılaştığımda türk olduğumu belli etmiyor o an için türkçe bilmemeyi yeğliyorum.

Allahtan fazla küfür etmediler de bende sinirlenmedim ama bazen bedava hatları cikartanlara da sövmüyorum değil.
Millet her yerde, her ortamda telefonda rahatça başka insanların yanında derdini paylaşır oldu.
Eskiden öylemiydi ya. Eve gidince ararım telefondan diyorduk.

Şimdi ohoo, Özkan ile Ahmet Özgür'u kazıklıyor.

İnstagram Günlüğü Vol.4

İnstagram Günlüğü Vol.3

Madem İnstagram'dan bahsettim bir İnstagram Günlüğü yapmanın zamanı da geldi. Gerçi son zamanlarda hep bakıyorum pek fotoğraf paylaşmıyorum ama bunu bu günden itibaren değiştirmeye karar verdim.
Gelelim fotoğraflarıma.

Sevgilimin bana aşık olan köpeği Malou.

Yaz olduğu ne kadar da belli. Sebastian'in oda kapı girişi burası. Ne güzel renk.

Gezmelere gitmiştik biz sevgili ile.

Çiçeklerin güzelliği

Durmadan ellerimle oynayan bir adam #aşk

Sevdicegin tez çalışmaları devam ediyor

Sigara Keyfi. Vallahi artık günde bir tane içiyorum oda sabahları kahvem ile birlikte. Her gün değil ama.

Sevdiğin oturduğu sokağın sonunda ki devasa kilise. Kadraja bile sığmadı.

Mutfakta yemek yerken bile Şebo'nun köpeği Malou dibimde. O bana aşık ben ona.

Domatese olan sevgim rahtmetli dedemden kalma. Yedikçe onu hatırlarım. Rahmet olsun.

Yeşil en sevdiğim renk. Yeşile kaçan her şey. Bu yüzden bu yüzüğümü severim. Bebekte kardeşimin çocukluğundan kalan çikolata bebek.

Gökyüzü olmasa ne yapacağız ki biz?

Bebekler Diyari. Annemin oturma odasinda ki en sevdigi kösesi.

Şimdilik bu kadar efendim. Bir başka günlükte yine buluşuruz. Çok fazla fotoğraf paylaşıp kimseyi sıkmak istemiyorum. İnstagram kullanıcı adım sudurulmaz.

Fatal Error

Bir bilgisayar mühendisinin en büyük korkulu rüyasıdır bu mavi ekranlar. Bu bilgisayarda bir yerlerde bir sorun olduğu, o sorunu bulmak için saatlerce aramak gerektiği ve en önemlisi şimdiye kadar bulunan dosyaları kaybetmeden tamir etmek isteği anlamına gelir.
Kısacası sıçtı Cafer bez getir.

Görsel alintidir.

Instagram

Instagram fotografim

İnstagrami seviyorum. Severek kullandığım bir fotoğraf paylaşma uygulaması. Birde kitapagaci diye bir grup var. Her ay bir kitap seçiyorlar ve birlikte kitap okuyorlar. Çok zevkli bir şey aslında.
Orada tanıştığım bir hanım vardı. Cana yakın. Mektuplasalim dedik. İlk mektubu ben yazarım demiştim ama sınavlar, gündelik kosusturmaca ve bir kaç aksilik bir türlü mektup yazmaya fırsat bulamadım. Geçenlerde eklediği bir fotoğrafın altına yorum bıraktım en kısa zamanda yazacağım diye, cevap gelmedi.
Sonra başka bir instagram kullanıcısı sayesinde instafollowers uygulaması olduğunu ve bu uygulama ile kimin seni takip edip etmediğini görebileceğini öğrendim.
Neyse hemen yükledim instagrama ve bir baktım ki bir sürü unfollow yemişim. Birde bu mektup yazmak istediğim bayan da beni unfollow etmiş.
Demem o ki, dün bir atarlandim ben bu kadar unfollow'u görünce. Bundan sonra fotoğraflarını beğenmediğim kimseyi sırf nezaketten beni takip ediyor diye takibe almayacağım.