Bebek

 Her zor dönemimde oldugu gibi yine sana siginiyorum blog.

Uzun zamandir bebek istiyoruz. Bu senenin subat ayinda sonunda o mutlu haberi aldik. Yaptigim gebelik testi pozitif cikti. Bir hafta sonra kadin doktoruna gittim. Simdilik daha cok erken fazla bir sey belli degil dedi. Hamilelik icin bana ayriyetten hormon verdi

Gecen pazartesi hem kanser kontrolu icin hem de bebege bakmak icin gittim. Hemen bu düzgün bir gebelik degil dedi ve elime kürtaj icin hastaneye sevki verdi. Ben ne dedigini anlamadim. Oradan ciktim ve aglaya aglaya annemi aradim.

Ardindan biraz sakinlestim ve tüp bebek klinigini aradim, oraya basvurmustu sene basinda ama normal yollardan hamile kalmistim, neyse. Ertesi gün bana randevu verdiler ve tüp bebek klinigine gittim.

Orada ki doktor da olmasi gerektiginden kücük oldugunu söyledi ve ne yazik ki bu saglikli bir gebelik degil dedi.

Eve her gün ebe geliyor. Kürtaj olmaktansa evde dogal yollardan bebegin düsmesini beklemeye karar verdim.

Bu arada kadin doktorunu hic sevemedigim icin bu sabah baska bir kadin doktoruna gittim.

Bebegin evde kendiliginden düsmesini beklemek ve ayrica bunu hizlandirmak icin hap yazdirmak istedigimi söyledim. Beni kontrol etti. Ultrason ekraninda uzun uzun her seyi göstererk anlatti. Basindan beri saglikli bir gebelik degilmis zaten. Fakat bana hap yazmak istemedigini söyledi.

Eger ki hap ile düsmeyi baslatirsak cok büyük kanamalar gecirebilecegimi ve kendisinin 24 saat benim icin erisilebilir olmadigini ve sagligimin tehlikeye girebilecegini söyledi. Hap versem bile haftalarca sürebilir dedi, cünkü su an icin cabuk düsecegini söyleyemem dedi. 

Kendi sagligim ve piskolojim icin düsündüm tasindim ve kürtaj olmaya karar verdim.

Persembe günü hastanede kürtaj olacagim. Cok üzgünüm. O kadar cok istemistik ki bu bebegi. 

Ama biliyorum ki her sey cok daha güzel olacak. 

Sevgiyle kal blog.

Yazma Istegi

Merhaba blogcanlar,
uzun zaman sonra merhaba. Icimde büyük bir istek var yazi yazmaya. Bir yandan da gündelik telaslara düstük hepimiz. Bu korona illeti hepimizi mahvetti. Zamaninizi nasil geciriyorsunuz acaba?
Ben 3 aydir neredeyse evden calisiyorum ve bunaldim iyice. Bunaldim.
En cok neyi mi özledim? Carsida bir kafede oturup kahve icmeyi. Ne kadar cok sansliymisiz da haberimiz yokmus. Yapabildigimiz seyleri yapmadigimiz halde simdi ne kadar önemli oldugunu fark ettik degil mi?

Sahi bu blogu okuyan kaldi mi?

görüsecegiz demistim

görüsecegiz demistim blog. görüselim artik. icimde büyük firtinarlar kopuyor. Sebastian bana sonunda evlilik teklifi etti. cok mutluyum. iliskime sahip cikmak zorundayim. agustos ayindan beri ailemle sorunlar yasiyorum. evlenmek istedigimi söyledim, fakat alman oldugunu duyunca hem annem hem de babam bana karsi ciktilar. konuyu kapattilar. sonra agustosta izine gittim. döndügümde konu evde patlak verdi ve ikisi de karsima gecip Sebastian ile tanismak istemediklerini söylediler. aile olarak arkamda durmayacakmisiniz diye sorum - babam bana kapiyi gösterip güle güle dedi.
cok zoruma gitti. baskasi olsa gercekten o an cikip gitmisti ama ben o gücü kendime bulamadim. cünkü onlara verdigim degerin farkinda olmadiklarini idrak ettim o an. bu beni daha da cok yaraladi.
sonra ki haftalarda konu hic acilmadi. evde bir soguk rüzgar, sadece gerekeni konustuk.
annemin babamin kuzeni geldi Türkiye'den. Ona rica ettim, ailemle bir de sen konus dedim. Tamam askim tabi ki konusurum dedi.
Gectigimiz pazar bize geldi ve annemle babama Sebastian ile tanistigini söyledi. Ortada büyük bir konu var belli, neden cocugunuz ile konusmuyorsunuz diye sordu.
Babam - biz diyecegimizi dedik, istemiyoruz dedi.
Annem - dinden girdi benim utanmazligimdan cikti.
Vay efendim Islam da bir müslüman kadin hristiyan ile evlenemezmis. Erkege her sey serbest kadina geline yasak. Buyurun buradan yakin.
Bosuna konustuk bosuna dil döktük. Sifira sifir, elde var sifir.
Ve ben kendimi tamamen kapatmis durumdayim. Üzülemiyorum bile. Cünkü bugüne kadar bizi bu kadar acik görüslü yetistiren ailem gitmis, yerine 50 yildir Almanya da yasadiklari halda hic ileri görüslü olamayan  bir aile gelmis.
Simdi konuyu nadasa biraktim. Subatta Türkiye'den aile büyükleri gelecek. Son kez onlarin ailemle konusmasini bekleyecegim ve eger ki o zaman da Nuh der Peygamber demezlerse nikah islemlerime baslayacagim.

35 yil boyunca hep onlarin istedigini yaptim. Ilk defa bir sey istedim ve bana kapiyi gösterdiler. Cok zoruma gidiyor.

görüsecegiz

anlatacak cok sey var. geri dönme zamani. dolu dolu yazmanin kendini dinlendirmenin, yaralarini kendi sarmanin zamani ...
neler neler oldu anlamadigim, anlam veremedigim.
gelecegim. yazacagim. kararlar alacagim. uygulayacagim. sonuclarina katlanacagim.
görüsecegiz.

Bir sene olmus ...

Tam bir sene olmus buraya ugramayali. Bu zamanda ne mi oldu? Mezun oldum. Is buldum. Calisiyorum.
Hala Sebo ile birlikteyim. Mart ayinda kisa süreli bir sorun yasadik. Kendisi ev satin aldi ve ev icin mutfak falan bakmaya basladik.
Konu ne zaman evlilige gelse ses soluk yok. Konusmuyor bu konu hakkinda.
Sonunda oturdum ve adam akilli konustum. Seninle ayni eve tasinabilmem icin evlenmemiz gerekiyor. Bes yili asti birlikteligimiz, neden korkuyorsun dedim. Ya kendine bir cekidüzen ver ve ailemle tanis seneye evlenelim dedim, ya da bu iliskinin bir sonu olmayacak, benden ayril dedim.
Benden ayrilmak istemedigini söyledi ve ailemle tanismaya ikna oldu.
Bugünden yarina evlenilmiyor ki zaten, bunun plan proje yapim asamasi var dedim. Bir mutfagi sectikten sonra gelmesi zaen 9 hafta sürüyor dedim. Sen bu sene icinde eve tasinirsin seneye evlenince ben de tasinirim dedim.
Evde yapilacak cok sey var. Boya badana. Eski halilari sökme ... mobilya satin alma.

Ikimiz de otostopcunun galaksi rehberi hayrani oldugumuz icin aslinda nikah tarihini bile sectik. 25.05.2018 benim hayalim. Ama ... amasi su ki ramazan sene o zamanlar.
Siz benim yerimde olsaniz ne yapardiniz? Bir gün oruc erteleyip hayalini kurdugunuz günde evlenirmisiniz?

eskiden

eskiden burasi daha bir güzeldi sanki. Simdi bakiyorum da yazdiklarimi okuyan var fakat bir yorum bile atan yok. Üzücü. Neler mi yaptim ben son zamanlarda?
Her sey bildiginiz gibi. Sebo ile birlikteligimiz devam ediyor. Kendisi evlenmekten korkuyor sanirsam, cünkü hala bana evlilik teklifi etmedi.
Onun haricinde is yeirnde sorunlar yasadi, simdi sene sonuna dogru baska bir sirkete gececek. Ben ise tam gaz devam ediyorum. Eylül de mezun olacagim insallah.
Ondan sonra da ipleri ele alirim bu gidisle. Adama evlilik teklifini ben edecegim en sonunda.

Kursana

Burasi bir yaslilar evi. Kimsesi olmayanlar burada kaliyor.
Sebo'nun dedesi ise son bir ayda iyice kötülestigi icin ve yasli olan anneannesi de yalniz basina onunla ilgilenemedigi, tam tamina iyi bakamadigi icin burada yatiyor.
Dün aksam Sebo ile dedeyi ziyaret etmeye gittik.
Durumu pek iyi degil. Doktorlar iki haftalik ömrü var demisler. Dünkü duruma göre benim hissim ise bir kac güne kalmaz dedeyi kaybederiz diye düsünüyorum.
Bu yüzden haftaya gidelim diye bile gecirmedim icimden. Dün yogun bir gündü biizim icin.
Öglen ilk önce babaanne ile bulusup bir lokantada yemek yedikten sonra mezarliga gidip, bir kac yil önce vefat eden diger dedeyi ziyaret ettik.
Oradan arabaya binip yukarida gördügünüz fotografta ki yaslilar evine geldik.
Dedeyi ziyaret ettik. Biraz konusturmaya calistik. Eli ile yüzünü ifade edip bana bakip zayifladigimi ima etti. Gercekten de öyle.
Yaninda oturduk yaklasik bir saat. Iki kere meyve suyu istedi. Eline verdim, kendi icti.
Sonra vedalastik. Elini tuttum. Iki ay önce daha gezmeye gittigimiz, adimlarini baba yigit gibi yere vurarak atan adamdan eser kalmamis.
Yaslilik zor bir sey. 89 yasinda dede. Anneanne ise yalniz kalacaga benziyor.
Icimde bir burukluk var ve iyi ki gittim, iyi ki gördüm dedeyi hissi.